][ • NiShin • ][ >> NiShin .. "So crazy .. So รั่ว!!"

แม้จะดึกยังไงแต่ก็อยากจะอัพละนะ..

เฮ้อ.. มันเป็นความรู้สึกแปลกๆจริงๆนะ

การกลับไปในฐานะของ "ศิษฐ์เก่า"

มันต่างกับตอนเป็น "ศิษฐ์ปัจจุบัน"

โต๊ะเรียน โต๊ะนั้น ห้องเรียน ห้องนั้น...

ทุกอย่างมันเป็นอดีตไปแล้ว มันก็..

ทำให้รู้สึกเศร้าได้นิดนึง

ความจริงก็ตั้งว่าจะไปหาแม่ละ (อ.ศุภลักษณ์)

กะจะใส่ชุดมหาลัยไปให้แม่ดู

แต่ว่ารู้สึกแม่จะไปราชการมั้ง.. ก็เลยไม่อยู่

เลยออกไปกินข้าวกับกวาง เสร็จแล้วก็

โทรหา'จารย์ ณมนและก็ขึ้นไปเป็น TA ให้อาจารย์

(Teacher assistance)

ก็ไปช่วยอาจารย์แจกชีตห้อง 7 แล้วก็คุยกับน้อง

เสร็จแล้วก็เดินเล่นไปเจออาจารย์นันทา ก็ให้คุยกับน้อง ม.5

ก็คุยกับน้องไปคาบนึง ก่อนจะลงมาข้างล่างมาเจอกับมัตสึโอะ

และเพื่อนๆอีกหลายคน แล้วก็เลยได้เข้าไปพูดคุยกับน้องๆ 2/5

ห้องลูกของเรานั้นเอง 55+ (วันนี้ก็ยังไถค่าข้าวเที่ยงจากภรรยา)

เสร็จแล้วก็เลยเดินไล่ไปตามห้องต่างๆทุกชั้น

คิดถึง'จารย์ทุกคนมากเลยอะ

แวะ้ห้องนุ้นทีห้องนี้ที แล้วก็แวะไปเจอห้องอิโยะ

แวะเล่นกับน้องแวบนึงก่อนจะเดินไปเล่นกันต่อ

ก็ไปเจอห้องอาจารย์โรส ก็ได้แวะคุยกับน้องๆ 6/11 (ฮา่ ห้องเก่า)

เสร็จแล้วก็แวะไปเล่นกับอาจารย์ห้องต่างๆ

แล้วก็ไปหาอ.ณมน เนื่องจากจารย์มีสอนอีกคาบ

พวกเรา(ชิน+มัตสึโอะ)ก็เลยตามจารย์ไป

อยากบอกว่า วันนี้แบบ ไม่ชอบน้องห้อง 6/8 มาก

การที่มายืนในมุมมองของรุ่นพี่ ในมุมมองของการเป็น TA

แล้วมันเหนื่อยนะ กับการต้องดิวกับเด็กที่ไม่สนใจ

เลยต้องยกเรื่องเอนท์ไม่ติดมาดัดนิสัยสะ ก็โอเครอดไป

พอพูดเสร็จจารย์สอนก็มานั่งเล่นกับมัตสึโอะ

นั่งกันสักพักเริ่มหัวฟุบโต๊ะ ความง่วงเข้าครอบงำ

(ไม่หรอกมันเป็นความเคยชินกับสถานที่)

แล้วพอหมดคาบก็เลยขอออกมาก่อน เดินไปหาหมี(ภรรยา)

ที่หอประชุมแล้วก็ต้อง.... อึ้ง

อลังการรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร!!!!!

แบบ สวยมากอะ.. อิจฉาน้องๆ 55+

มันเป็นความรู้สึกว่า.. เราไม่มีโอกาศได้ใช้อะ

มันไม่ใช่หอประชุมของพวกเราแล้ว

และก็ไปนั่งรำลึกความหลังริมห้องกับมัตสึโอะ

ในขณะที่น้องๆประชุมกันไป... 

..... พอนึกถึงเรื่องเก่าๆแล้วก็.. ทำให้รู้สึกดีนะ..

ต.อ.น. 6 ปี ครึ่ง... เป็นความทรงจำ...

ที่จะตอกย้ำไปอีกแสนนาน

ในความทรงจำ ในความเป็นลูกพระเกี้ยวน้อย

ถึงจะไม่ได้เป็นลูกพระเกี้ยว ไม่ได้ประดับเข็มแล้ว

"แต่เลือด ฟ้า-ชมพู จะยังคงไหลเวียนอยู่ตลอดไป"

 +++++++++++++++++++++++++++++++++++++

  ...เนื้อที่ของภรรยา.. ชินอยากเก็บความทรงจำเล็กๆนี้ไว้...

วันนี้เราไปเที่ยวกัน .. ชินเลี้ยงข้าวภรรยา เพื่อแทนเมื่อวันเกิดภรรยา

ที่ชินอยากเลี้ยงข้าว แต่ชินไม่มีตัง จนต้องให้ภรรยาเลี้ยงข้าว

วันนี้ชินกับภรรยาไปร้องเพลงกัน.. เพลงที่ภรรยาร้อง ประมาณว่า 

วันวาเลนไทน์ก็เป็นวันธรรมดา จะรักทุกๆวันอะ ชินจะชื่อเพลงไม่ได้หรอกนะ

ชินไม่รู้ว่าภรรยาร้องให้ชินรึเปล่า.. แต่ชินแอบเห็นแก่ตัว

คิดไปแล้วว่าร้องให้ชินละ (ขี่ตู่เนอะ )

ส่วนเพลงนี้ที่ชินร้องให้ภรรยาแล้วภรรยาก็มางับแขนชิน -////-''

(มันเป็นการแสดงความรักประเภทใหนฟะ)

ตอนที่กระซิบตรงบันไดเลื่อนว่าชอบไหม แล้วภรรยาบอกว่าร้องให้ใคร

แล้วพอบอกว่าจะร้องให้ใครละก็มีอยู่คนเดียวแล้วภรรยายิ้มอย่างมี ความสุข

ชินก็ยิ้ม.. และมีความสุขมาก.. 

ไม่ว่าเรื่องราวของเราจะไปได้นานแค่ใหน แต่ภรรยาเป็นความทรงจำ

ที่ดีที่สุดในชีวิต ตลอด 19 ปีของชินเลยละ.. 

ท้ายสุดนี้ ... สองคน สองกาย หัวใจเดียว .. จะใช้ทุกนาทีเพื่อรักเธอ

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ จบ ++

ปล. พรุ่งนี้ไม่ได้ไปนะ พอดีมีแอกซิเดนกับชุดนิดหน่อย เลยส่งซักยกชุด (กระโปรง 3 ตัว) เลยไม่มีกระโปรงใส่ไป (ฮา)

ปล2. ไว้รอไปแนะแนวอีกรอบตอนวันไหว้ครูละกันเนอะ(ถ้าไม่ติดเรียนนะ)

ปล3. ต.อ.น. ไหว้ครูวันที่ 11 อะ.. หลังเปิดเทอม เอ่อ -*- 3 วัน

ปล4. รัก ต.อ.น.

ปล5. ฝากน้องๆดูแล ต.อ.น. ของพวกเราทุกคนต่อไปนะครับ

ปล6. ชินรัก ต.อ.น. รุ่น 20 ทุกคนงับบบบบบ (ถึงบางคนเราจะไ่ม่ชอบขี้หน้า แต่พอมาเจอกันอีกก็ผูกพันเล็กๆ)